Ścieżka Czarny Las w Nadleśnictwie Radzyń Podlaski

Z dala od tłumów, bliżej bagien

Wspomnienia z trasy

Po zatłoczonych Lasach Kozłowieckich, gdzie hałas biegaczy i rowerzystów zagłuszał śpiew ptaków, pojechaliśmy w poszukiwaniu ciszy i spokojniejszego lasu. Trafiliśmy do Nadleśnictwa Radzyń Podlaski i na ścieżkę edukacyjną w pobliżu Rezerwatu Czarny Las.

Już od pierwszych chwil wiedzieliśmy, że to miejsce da nam to, czego szukaliśmy – przestrzeń, spokój i szelest jesiennych liści zamiast ludzkiego gwaru.

Początek ścieżki

Zatrzymaliśmy się na leśnym parkingu, obok którego znajdowała się tablica informacyjna. Dowiedzieliśmy się z niej, że ścieżka prowadzi przez fragment drzewostanów zamierających z powodu podtopień.

Było ciepło, a wiatr niósł szum koron drzew. W powietrzu czuć było wilgoć i zapach pierwszych żółknących liści. Szeroka, prosta droga zachęcała, by powoli wejść głębiej w las.

Tabliczka: Mrówki

Pierwsza tablica opowiadała o mrówce rudnicy – tej, która oczyszcza las ze szkodników. Słońce zaczęło przebijać się przez korony, pojawiło się kilka komarów, ale cisza i brak ludzi działały jak najlepsze lekarstwo na zmęczenie po ostatnim, hałaśliwym spacerze.

Tabliczka: Las i jego funkcje

Stara, wyblakła plansza przypominała, że las pełni funkcje ekologiczne, produkcyjne i społeczne – chroni też krajobraz przed stepowieniem. Po chwili doszliśmy do dużej, zadbanej wiaty i drewnianej bramy – symbolicznego wejścia na dalszą część ścieżki. Za nią znów czekała szeroka droga, prowadząca przez drzewa mieniące się zielenią z domieszką żółci.

Tabliczka: Obieg materii w przyrodzie

Ukryta w cieniu, nieco schowana i wyblakła. Opowiadała o saprofitach i saprofagach – organizmach, które odpowiadają za rozkład i krążenie materii w przyrodzie. W tle szumiał wiatr, a sucha trawa szeleściła pod butami.

Tabliczki: Nasiona i siewki & Jak rośnie las

Dwie kolejne tablice stały obok siebie. Jedna prezentowała siewki sosny, klonu, świerku i olszy, druga tłumaczyła etapy wzrostu lasu. Tuż obok była ławka, idealna na chwilę odpoczynku. Słońce wyszło zza chmur i nagle las rozbłysnął – zieleń nabrała intensywności, powietrze stało się gorące i ciężkie.

Tabliczka: Schemat budowy lasu

Prosta plansza przypominała o warstwach lasu – od ściółki, przez podszyt, po korony drzew. My jednak coraz mocniej czuliśmy zapach nagrzanej ziemi i wilgotnego runa.

Tabliczki: Rośliny chronione & Różne lasy

Na kolejnych planszach zobaczyliśmy zdjęcia konwalii i rosiczki oraz informacje o różnicach między borem a lasem. Obok nas zaczęła się długa, prosta kładka z poszarzałego drewna.

Szliśmy po niej powoli, słysząc wyraźnie skrzypienie desek pod stopami. Po bokach rosły paprocie i pokrzywy – ich znajomy, ostry zapach przywoływał wspomnienia z dzieciństwa.

Tabliczka: Ptaki

Tu dowiedzieliśmy się o rudzikach, drozdach, sikorkach i szpakach. Tablica prezentowała jajka, charakterystyczne pióra i dzioby, a także zegar, na którym zaznaczono godziny ich śpiewu. Kładka w tym miejscu była już mocno nadgryziona przez czas – gdzieniegdzie deski uginały się pod ciężarem kroków.

Tabliczka: Awifauna – ptaki leśne

Kolejna tabliczka, dwa kroki dalej, opowiadała o ptakach drapieżnych i śpiewających. Obok mijaliśmy powalone drzewa, pokryte mchem i otoczone paprociami. Brzozy już traciły kolor – ich żółte liście migotały w słońcu.

Dotarliśmy do rozwidlenia kładek, postanowiliśmy najpierw skręcić w prawą jej odnogę, żeby zobaczyć punkt widokowy.

Tabliczka: Bagienko – użytek ekologiczny

Tablica wyjaśniała rolę bagiennych siedlisk, a także prezentowała cykl rozwojowy żaby. Obok czekała niska wieża widokowa. To najpiękniejszy punkt na trasie.

Weszliśmy na nią zachęceni jej stabilną konstrukcją. Pod nami rozciągało się bagno – porośnięte trawami, które wyglądały jak rozwiane, blond peruki.

Wokół brzęczały owady, śpiewały ptaki, a szara kładka, którą przyszliśmy, odcinała się od soczystej zieleni drzew.

Chwila kompletnego spokoju.

Tabliczka: Murszejące drzewo

Wróciliśmy z wieży do rozwidlenia kładek. Tam kolejna tablica opisywała trzy fazy rozkładu drewna: kolonizację, dekompozycję i humifikację. Obok skrzypiały deski kładki, a powietrze stawało się coraz duszniejsze.

Tabliczka: Jak rośnie las

Ostatnia plansza przypominała, że każdy gatunek drzewa osiąga dojrzałość w innym wieku.

Ścieżka kończyła się tuż przy granicy lasu lasu, obok pól. Wracaliśmy tą samą drogą, skrzypiącą, z deskami, które lekko się ruszały pod naszymi stopami. Po drodze towarzyszył nam motyl i ważka – jakby na pożegnanie.

Nasza perspektywa

Co cieszy

cisza i brak ludzi,
zapach jesiennych liści i pokrzyw,
widok z wieży na bagienko – zupełnie inny krajobraz niż zwykły las,
towarzystwo ptaków, ważki i motyla.

Co męczy

komary na początku,
duszne powietrze na kładkach,
niektóre tablice mocno wyblakłe.

Spacer czy wyzwanie?

Trasa była łatwa i przyjemna, choć kładki w niektórych miejscach wymagałyby odnowienia. W sumie to około 3,5 km spokojnego marszu.

Czy chcielibyśmy wrócić?

Tak. To miejsce dało nam dokładnie to, czego szukaliśmy – ciszę, spokój i przestrzeń, by odpocząć od tłumów. Ścieżka nie prowadzi bezpośrednio przez rezerwat Czarny Staw, ale biegnie tuż obok niego i pozwala poczuć klimat podmokłych terenów. Chętnie wrócimy tu jesienią albo wiosną, żeby zobaczyć, jak bagienko zmienia swoje oblicze.

Parking

Parking leśny – na kilka samochodów. Bezpłatny. Należy zjechać z drogi asfaltowej w las (w pawo jadąc z Milanowa w kierunku na Zieleniec) i za około 50m po lewej stronie będzie wyznaczone miejsce do parkowania.

Mapa

szczegóły mapy

Trasa: Parking – Z parkingu idziemy drogą w głąb lasu – Przechodzimy przez bramę obok wiaty turystycznej – Za około 700m skręcamy w lewo na drewnianą kładkę – Na rozwidleniu skręcamy w prawo na wieżę obserwacyjną – Wracamy do skrzyżowania i skręcamy w prawo – Dochodzimy do końca kładki – Wracamy tą samą drogą do parkingu – Parking

Cywilizacja

Wiata turystyczna – a w niej stół i ławeczki a także wyznaczone miejsce na ognisko.
Na trasie w kilku miejscach znajdują się ławeczki.
Kładka drewniana nad bagnem.
Punk obserwacyjny – niewysoka, drewniana wieża a w niej na górze jest ławeczka do siedzenia.

Linki

Ścieżka Czarny las