Łabędzi Szlak i rezerwat na Torfach


jezioro Torf i spokojny spacer przez las



  1. Wspomnienia z trasy
  2. Nasza perspektywa
  3. Parking
  4. Mapa
  5. Cywilizacja
  6. Linki
  7. Podobne miejsca

Wspomnienia z trasy

Wracając z Bagna Całowanie, postanawiamy jeszcze podjechać tutaj i zobaczyć, co kryje się w tej okolicy. Na parkingu sporo samochodów, od razu widać, że to popularne miejsce. Wokół las, a z każdej strony słychać ptaki. Pomimo większej liczby spacerowiczów i rowerzystów, panuje tu zaskakujący spokój. Ścieżka przyrodnicza prowadzi przez las i pozwala zobaczyć jezioro z bliska, oznaczona jest kolorem żółtym i rysunkiem łabędzia.

Z tablicy dowiadujemy się, że jest to rezerwat przyrody na torfach imienia Janusza Kozłowskiego. Teren powstał na dawnych wyrobiskach torfu, które z czasem wypełniła woda, tworząc zbiornik i otaczające go podmokłe siedliska. To miejsce chroni różnorodne środowiska i można tu spotkać wiele gatunków roślin i zwierząt związanych z wodą i mokrymi terenami. Żyje tu łabędź niemy, bocian czarny, traszka, szczupak.

Tabliczka porosty

Idziemy prosto z parkingu i po chwili widzimy ją kawałek przed nami. Podłoże jest suche, bardziej leśne, mniej wilgotne niż wcześniej. Przy tabliczce zauważamy oznaczenia w alfabecie Braille’a, co nas pozytywnie zaskakuje.

Z tablicy dowiadujemy się, że porosty to organizmy zbudowane ze współpracy grzyba i glonu. Są bardzo wrażliwe na zanieczyszczenia powietrza, dlatego często traktuje się je jako wskaźnik jego jakości. W miejscach czystszych jest ich więcej i są bardziej różnorodne. Rosną powoli i mogą pojawiać się jako jedne z pierwszych organizmów na ubogich podłożach, stopniowo przygotowując warunki dla innych roślin.

Patrząc na drzewa wokół, zaczynamy je dostrzegać, drobne, niepozorne, ale obecne niemal wszędzie. Wchodzimy między drzewa, skręcając w szeroką ścieżkę po lewej stronie.

Tabliczka bór suchy

Ścieżka robi się szeroka i wygodna. Idziemy spokojnie przez las. Jest cicho, słychać głównie ptaki i nasze kroki po igliwiu i szyszkach, które leżą pod nogami. Co jakiś czas mijają nas inni spacerowicze, ale nie ma tłumów. Jest chłodno. Las ma jeszcze mocno jesienny charakter, dużo brązów, suchych liści i igieł. Z drugiej strony zaczynają pojawiać się pierwsze zielone listki, takie jeszcze delikatne, dopiero rozwijające się.

Z tabliczki dowiadujemy się, że bór suchy to typ lasu, w którym dominują drzewa iglaste, głównie sosny. Rośnie na suchych, piaszczystych glebach, gdzie warunki są dość ubogie. Runo jest tu skromne, ale można spotkać mchy, porosty i rośliny takie jak wrzos czy mącznica. To właśnie porosty często nadają temu miejscu charakterystyczny wygląd.

Tabliczka las jako ekosystem

Idziemy prosto dalej. Z każdym krokiem pojawia się więcej zieleni. Las zaczyna się zmieniać, robi się jaśniej, świeżej. Przy ścieżce zauważamy pierwsze białe kwiatki. Niewielkie, ale wyraźne, znak, że wiosna powoli się rozkręca.

Z tabliczki dowiadujemy się, że las to złożony ekosystem, w którym wszystko jest ze sobą powiązane, rośliny, zwierzęta, gleba i woda. Każdy element ma swoją rolę, a zmiany w jednym miejscu wpływają na całość. Idąc dalej, zaczynamy to trochę bardziej dostrzegać.

Tabliczka jezioro torfy

Przed nami pojawia się kładka z prowadząca na punkt widokowy. Tabliczka obok opisuje, że rośnie tu około 150 gatunków roślin, żyje 12 gatunków płazów, 6 gatunków gadów, 10 gatunków ryb, co ważne są to odpowiednie warunki dla zagrożonego wyginięciem żółwia błotnego.

Szybko przechodzimy kładką, młode drzewka obok nie mają jeszcze liści. Potem widok na jezioro otwiera się. W tym momencie wychodzi słońce i wszystko nagle się rozjaśnia. Woda odbija niebo i chmury, robi się naprawdę ładnie. Na wodzie dostrzegamy parkę kaczek.

Przez chwilę jesteśmy tu sami, spokojnie patrzymy na jezioro. Po chwili zaczynają pojawiać się spacerowicze. Wracamy tą samą trasą, a potem odbijamy w prawo, żeby dojść do parkingu inną odnogą.

Tabliczka zwierzęta leśne

Mijamy kolejną tabliczkę, tym razem o zwierzętach leśnych. Czytamy, że tutaj żyje ponad 230 zwierząt kręgowych, a spotkanie łosia jest tutaj bardzo częste. Obok widzimy też oznaczenie rezerwatu.

Droga przed nami jest szeroka, leśna. Nikogo nie ma. Jest cicho, spokojnie i coraz bardziej zielono. Idziemy powoli, ciesząc się promieniami słońca.

Tabliczka ptaki leśne

Idziemy dalej lasem aż do kolejnej tabliczki. Tutaj dowiadujemy się, że w rezerwacie można spotkać 44 gatunki ptaków gniazdujących i 16 gatunków ptaków zlatujących.

Pojawia się coraz więcej słońca, światło zaczyna przechodzić między drzewami. Robi się cieplej. Spacer robi się bardzo przyjemny.

Tabliczka drzewo i tabliczka mrowisko

Kolejne tabliczki są bardzo blisko siebie. Las nie jest tutaj gęsty. Co ciekawe dowiadujemy się, że występująca w polskich lasach mrówka rudnica jest zagrożona wyginięciem z powodu skażenia środowiska. Czytamy też o tym, że jarząb pospolity jest ptakosiweny i ma jasne białe kwiaty.

Mijają nas rowerzyści, ale poza tym nadal jest spokojnie. Kilka kroków dalej wychodzimy z lasu i jesteśmy już na parkingu. Spacerowiczów przybywa, cieszymy się, że nam udało się uniknąć tłumów. Miejsce wydaje się popularne, ale też i pełne ścieżek spacerowych oraz szlaków co dostrzegamy na umieszczonej przy parkingu mapce. Pewnie będziemy jeszcze wracać w te okolice.


Nasza perspektywa

Co cieszy

  • spokojny klimat mimo większej liczby ludzi
  • śpiew ptaków praktycznie przez cały spacer
  • moment przy jeziorze, kiedy wyszło słońce
  • odbicia nieba i chmur w wodzie
  • pierwsze oznaki wiosny, świeże liście i kwiaty
  • różnorodność, las, kładki, woda

Co męczy

  • sporo samochodów na parkingu
  • miejscami większy ruch spacerowiczów i rowerzystów
  • chłodna pogoda
  • brak pełnej „dzikości” przez popularność miejsca

Spacer czy wyzwanie?

To bardzo lekki, przyjemny spacer. Szerokie leśne drogi i czytelne oznaczenia sprawiają, że nie ma tu żadnych trudności technicznych. Kładki i fragment przy jeziorze dodają urozmaicenia, ale nadal wszystko jest dostępne i wygodne. Nawet przy większej liczbie ludzi można znaleźć spokojniejsze momenty, szczególnie gdy odejdzie się kawałek od głównych punktów.

Czy chcielibyśmy wrócić?

Tak, to miejsce, do którego można wracać. Najlepiej w pełni wiosny albo latem, kiedy zieleń będzie bardziej intensywna, a jezioro jeszcze bardziej „żywe”. To dobra opcja na krótki, spokojny spacer albo dodatek do większej wycieczki w okolicy.


Parking

  • Parking leśny – bezpłatny i nieduży parking leśny. Prowadzi do niego droga gruntowa przez las (droga otwarta dla ruchu). W weekendy, szczególnie popołudniu, szybko się zapełnia.

Mapa

szczegóły mapy

Trasa: Parking – Z parkingu skręcamy w prawo i kierujemy się ścieżką oznaczoną czarnym łabędziem – Po minięciu ostatniego budynku idziemy dalej prosto – Na najbliższym skrzyżowaniu, zgodzenie z znakami, skręcamy w lewo – Idziemu cały czas prosto aż dojdziemy do tablicy informacyjnej z opisem Jeziora „Torf” – Wchodzimy na kładkę a nią dochodzimy do punktu obserwacyjnego – Wracamy tą samą drogą, tak ja do parkingu – Po około 200 m skręcamy w prawo i następnie idąc cały czas prosto wracamy na parking


Cywilizacja

  • Parking – dostępna jest wiata turystyczna, a w niej stół i ławeczki.

Linki


Podobne miejsca

Dodaj komentarz